Rozważania braci

VI Niedziela Zwykła, rok C, 17.02.2019 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Błogosławiony, kto pokłada ufność w Bogu

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza (Jr 17, 5-8)

Tak mówi Pan: «Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzewu na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.

Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców».

PSALM

(Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ps 40 [39], 5a))
REFREN: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Szczęśliwy człowiek,
który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną,
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy:
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana,
a droga występnych zaginie.

DRUGIE CZYTANIE

Zmartwychwstanie Chrystusa podstawą naszej wiary

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 15, 12. 16-20)

Bracia.
Jeżeli głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego twierdzą niektórzy spośród was, że nie ma zmartwychwstania? Jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie zmartwychwstał. A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w waszych grzechach. Tak więc i ci, co pomarli w Chrystusie, poszli na zatracenie. Jeżeli tylko w tym życiu w Chrystusie nadzieję pokładamy, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania.

Tymczasem jednak Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli.

AKLAMACJA

Alleluja, alleluja, alleluja

Cieszcie się i radujcie,
bo wielka jest wasza nagroda w niebie.

Alleluja, alleluja, alleluja

EWANGELIA

Błogosławieni ubodzy, biada bogaczom

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 6, 17. 20-26)

Jezus zszedł z Dwunastoma na dół i zatrzymał się na równinie; był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jeruzalem oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu.

On podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:
«Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.
Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.
Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.

Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.
Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.
Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

KOMENTARZ

Drodzy Bracia.

Dzisiejsza niedziela powinna skłonić nas do refleksji nad obecnością Boga w naszym życiu.

Żyjąc tu i teraz, zmagamy się ze wszystkimi trudami, jakimi nacechowane jest nasze życie. Czy próbujemy je pokonać, ufnie powierzając je Bogu, czy też obarczeni grzechem pychy, zdajemy się tylko na siebie?

Prorok Jeremiasz wskazuje na ufność w Panu i Jego łaskę, które pozwolą nam na godne przeżycie. Będziemy jednak zgubieni odwracając się od Boga.

W Ewangelii Świętego Łukasza, Jezus podkreśla, że nasze istnienie, przekracza wymiar ziemski w każdym jego wymiarze. Jeżeli cierpimy tutaj, na ziemi, to w przyszłym życiu, obcując z Bogiem, wszystkie przeżyte cierpienia uczynią nas błogosławionymi w Królestwie Niebieskim. Wszyscy cierpiący tutaj ale ufający Panu, mogą być pewni Jego łaski. Bóg wspiera nas tu i daje nadzieję jeżeli Mu zaufamy.

Święty Paweł zderza się z głosem braci w wierze, którzy chcieliby ograniczyć Jezusa do cudów i uzdrowień ale nie uznają Jego Zmartwychwstania. To nie tylko niezrozumienie Dobrej Nowiny, której zwieńczeniem jest Zmartwychwstanie Jezusa ale jej odrzucenie. Jeżeli wiara może odrzucić Zmartwychwstanie, staje się niewiarą. W kim mamy wtedy pokładać ufność i nadzieję? Pokusa ograniczania Dobrej Nowiny do tego co nam odpowiada, co ma uczynić nasze życie wygodnym i przyjemnym, staje się Jej zaprzeczeniem.

Brat Mirosław