Rok 2021

I Niedziela Zwykła, Niedziela Chrztu Pańskiego, rok B, 10.01.2021 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Nowe i wieczne przymierze

Czytanie z Księgi proroka Izajasza (Iz 55, 1-11)

Tak mówi Pan: «Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy! Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę – na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw. Nakłońcie uszu i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie mnie, a dusza wasza żyć będzie.

Zawrę z wami wieczyste przymierze; niezawodne są łaski dla Dawida. Oto ustanowiłem go świadkiem dla ludów, dla ludów wodzem i rozkazodawcą. Oto zawezwiesz naród, którego nie znasz, i ci, którzy cię nie znają, przybiegną do ciebie ze względu na Pana, twojego Boga, przez wzgląd na Świętego Izraela, bo on ci dodał chwały.

Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.

Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

PSALM

(Iz 12, 2. 3 i 4bcd. 5-6 (R.: por. 3))
REFREN: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Oto Bóg jest moim zbawieniem!
Jemu zaufam i bać się nie będę.
Pan jest moją pieśnią i mocą,
i on stał się moim zbawieniem.

Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę
ze zdrojów zbawienia.
Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia!
Ukażcie narodom Jego dzieła,
przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.

Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał!
i cała ziemia niech o tym się dowie.
Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu,
bo wielki jest wśród ciebie Święty Izraela.

DRUGIE CZYTANIE

Jezus przyszedł przez wodę, krew i Ducha

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła (1 J 5, 1-9)

Najmilsi.
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał.

Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

A któż zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym? Jezus Chrystus jest tym, który przyszedł przez wodę i krew, i ducha, nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi. duch daje świadectwo, bo duch jest prawdą. Trzej bowiem dają świadectwo: duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą. Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi – to świadectwo Boże więcej znaczy, ponieważ jest to świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.

AKLAMACJA

Alleluja, alleluja, alleluja

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł do Niego:
«Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata».

Alleluja, alleluja, alleluja

EWANGELIA

Chrzest Jezusa

Słowa Ewangelii według Świętego Marka (Mk 1, 7-11)

Jan Chrzciciel tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie duchem Świętym».

W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i ducha jak gołębicę zstępującego na Niego. A z nieba odezwał się głos: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie».

KOMENTARZ

Bracia,

Trzej bowiem dają świadectwo: duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą (1 J 5, 8).

Duch Święty

„Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie duchem Świętym” (Mk. 1, 11). Duch Święty jest wszechobecny w Trójcy Świętej. Bóg jest Bogiem istniejącym jako trzy Osoby, pozostając jednocześnie jednym Bytem (z gr. hypostaza). Można odnaleźć kilkadziesiąt przypisów w Ewangeliach, gdzie jest mowa o Duchu Świętym. Duchu Świętym równym Ojcu i Synowi, i jako o odrębnej od nich Osobie. Przykładowo u św. Mateusza „Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego” (1,18), „On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem” (3,11), "Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię..." (4,1), "...gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was" (10,20), „Lecz jeśli Ja mocą Ducha Bożego wyrzucam złe duchy...” (12,28), „... ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone” (12,31), „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (28,19). Pamiętajmy o tych przesłaniach, będących codziennym wezwaniem, poczynając od znaku Krzyża Świętego, w którym jest Obecny. „Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan”.

Woda

Woda, oliwa, słowa i gesty, rodzice i chrzestni, rodzina są słowami i znakami w Kościele Powszechnym jedności z Bogiem. Usłyszał Syn Boży, Jezus Chrystus: „Ty jesteś moim ukochanym dzieckiem, w tobie się zakochałem" – znaczy to, że... ja jestem Jego miłością, ja jestem Jego ukochanym, ja jestem Jego życiem. Woda - źródło i potęga życia w Wierze. Potęga wody eschatologicznej: „Lud Boży zostanie zaprowadzony do tryskających źródeł wody i nie będzie już nigdy ani głodu, ani pragnienia” (Jer 31, 9; Iz 49, 10). Wody chrztu - „...zanurzenie się w wodzie i wyjście z niej nowo ochrzczonego symbolizuje współpogrzebanie z Chrystusem i duchowe zmartwychwstanie (Rz. 6, 3-11). Odrodzenie, odnowienie z wody żywej. Przyjęcie owego zanurzenia pociągało za sobą wymóg wyznania grzechów i wydania owocu nawrócenia. „…On (Bóg) jest źródłem wody żywej. Od Niego bierze początek wielka rzeka, która przez chrzest przynosi owoce i odnawia świat; wielka rzeka wody żywej — Jego Ewangelia — która użyźnia ziemię” (Benedykt XVI, Homilia 11 IV 2009). Wody ożywiające - „Jest On skałą, z której zbocza po uderzeniu (por. J 19, 34) wypłynęły wody, będące w stanie odmienić lud znajdujący się w drodze do prawdziwej Ziemi Obiecanej” (1 Kor 10, 4; J 7, 38; por. Wj 17, 1-7).

Krew

„W łonie matki zostałem ukształtowany jako ciało, w ciągu dziesięciu miesięcy, we krwi okrzepły, z nasienia męskiego, i rozkoszy ze snem złączonej” (Mdr 7.1–2). „Bo życie ciała jest we krwi, a Ja dopuściłem ją dla was [tylko] na ołtarzu, aby dokonywała przebłagania za wasze życie, ponieważ krew jest przebłaganiem za życie (KPł. 17, 11). „A cały lud, odpowiadając, rzekł: Krew jego  na nas i na dzieci nasze” (Mt. 27,25).

Zawierzmy Jego odkupieńczej śmierci i przelanej krwi. Zawierzmy Krzyżowi. W Krzyżu Nauka, w Krzyżu Zbawienie. Można byłoby dodać odkupienie przez chrzest i oczyszczenie przez Spowiedź świętą. Zawierzmy Krzyżowi przy ołtarzu i krzyżowi niesionemu na pogrzebach zmarłych, w tym zmarłych na korononawirusa. Zawierzmy Krzyżowi, który jest Prawdą, Miłością i Życiem.

brat Jacek

II Niedziela po Narodzeniu Pańskim, rok B, 03.01.2021 r.

PIERWSZE CZYTANIE

Mądrość Boża mieszka w Jego ludzie

Czytanie z Mądrości Syracha (Syr 24, 1-2. 8-12)

Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu. Otwiera usta na zgromadzeniu Najwyższego i chlubi się przed Jego potęgą.

Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie i rzekł: «W Jakubie rozbij namiot i w Izraelu obejmij dziedzictwo!»

Przed wiekami, na samym początku mnie stworzył i już nigdy istnieć nie przestanę. W świętym przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić służbę i przez to na Syjonie mocno stanęłam. Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek, w Jeruzalem jest moja władza. Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie, w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.

PSALM

(Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 (R.: por. J 1, 14))
REFREN: Słowo Wcielone wśród nas zamieszkało

Chwal, Jeruzalem, Pana,
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich
i błogosławi synom twoim w tobie.

Zapewnia pokój twoim granicom
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia,
a szybko mknie Jego słowo.

Oznajmił swoje słowo Jakubowi,
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów,
nie oznajmił im swoich wyroków.

DRUGIE CZYTANIE

Bóg przeznaczył nas na przybrane dzieci

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan (Ef 1, 3-6. 15-18)

Niech będzie błogosławiony Bóg i ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa; on napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.

Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów poprzez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.

Przeto i ja, usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. Proszę w nich, aby Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której on wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych.

AKLAMACJA

Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus został ogłoszony narodom,
znalazł wiarę w świecie, Jemu chwała na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

EWANGELIA

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami

Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 1, 1-18)

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało.

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.

Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości.

Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od ojca, pełen łaski i prawdy.

Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce.

Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie ojca, o Nim pouczył.

KOMENTARZ

Bracia,

W okresie świąt Bożego Narodzenia radośnie rozważamy Ewangelie mówiące o narodzeniu Pana Jezusa, śpiewamy Kolędy pełne różnorodnych opowieści i szczegółów. Dzisiaj przyszło nam stanąć przed wyzwaniem, wyzwaniem ponad to radosne rozważanie. Św. Jan używając znaczenia wyrazu „Słowo” przeprowadza logiczny wywód na istnienie Boga. „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało ...”,  „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”. Heraklit z Efezu wprowadza pojęcie „Logos” - wieloznaczne pojęcie będące synonimem słowa w znaczeniu: „niezmienności związków i stosunków zachodzących wśród powszechnej zmienności rzeczy oraz podmiotową zdolność poznawczą wynikającą z uczestnictwa rozumu jednostki w rozumie kosmicznym” (Encyklopedia PWN). Stajemy w tej refleksji przed wyzwaniem pojęcia: początku, ale i końca. „Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący. Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” (1,8; 21,6) i Jezus (22,13), z dopowiedzeniami "Początek i Koniec" (1,8; 21,6; 22,13) i "Pierwszy i Ostatni" (22,13). W klasycznym alfabecie greckim jest to pierwsza i ostatnia litera. Symbol wszechmogącego Boga jako Stwórcy i Tego, który wszystko dopełnia. Niczym litery alfabetu, które poprzez język wyrazu przekazują myśl. Symbolika alfy i omegi ma również szczególne znaczenie dla filozofii Teilharda de Chardina w pojmowaniu człowieka i wszechświata personalistycznego.

Symbol Światłości. „Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości”. Światłość prawdziwa oświetlająca narodziny każdego człowieka. Co uczynimy z tym darem, z tą łaską zależy od nas. Czy będziemy korzystać ze źródeł wody żywej. „Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu” (J 4,13-14). Bóg-Miłość, w rozumieniu miłości miłosiernej, to Światłość prawdziwa, oświetlająca drogę. Woda Żywa odświeża wędrowca i użyźnia glebę. Przeciwnością światła jest ciemność, brak wody susza i pragnienie. Ciemność, zło, grzech mogą zaćmić, zmylić drogę ale światłość tylko na chwilę oślepia, potem przychodzi Nowy Dzień, który rozpoczyna się w tajemnicy Życia i  Słowa "Pragnę".   

Przybywamy znużeni w AD 2021, w rok jubileuszu Wieku naszego, znużeni, a zarazem ufni ufnością i bezradnością dziecka nowonarodzonego. Przybywamy  w intencji ocalania świata przed koronowirusem. Pielgrzymujemy do Matki-Boga do Częstochowy, przybywamy (wirtualnie i duchowo) do Nazaret, Lavang w Wietnamie, Washington, Lourdes, Santiago de Compostela, Fatimy, Guadalupe La Salette, aż po Święty Domek w Loreto i Matki Bożej Włodzimierza w Moskwie oraz Ostrobramskiej w Wilnie. Z drugiej, ciemnej strony zadajemy  sobie pytanie: quo vadis wędrowcze. Uważaj szatan zarzuca wnyki łowcze, świętokradczej ciekawości i sprzeniewierzenia miłości.

brat Jacek